Ik stond te trappelen van ongeduld. Daar stond ik dan met mijn zonnehoed, mijn sjaal en mijn camera klaar op het plein. Ik kon niet wachten om mijn ingeving uit te proberen: Laat deze les maar beginnen. Want hoewel ik al met diverse manieren van handelend bezig zijn met splitsen, had geëxperimenteerd, ging van deze vesie mijn hart sneller kloppen.
Natuurlijk: we moeten op de foto!
Soms komen er van die producten voorbij waarop je direct verliefd bent. Dit was voor mij het geval met de (houten) splits-raketten. Een werkvorm die ik maar al te graag wilde uitproberen. Want niet ik, maar de kinderen moeten er enthousiast van worden.
En dat worden ze!
Nu ik me verdiept heb ik de niveaus van handelen binnen het domein splitsen, kan ik geen winkel meer in. Zeker bij de grote winkelketens als Blokker, Action, Kruidvat, etc. zie ik allerlei mooie materialen die ik in kan zetten in handelingsniveau 1. Daar we in deze groep 3 werken in rekenstations (steeds werken er groepjes van 4 leerlingen aan een rekentaak) kan ik gemakkelijk inkopen doen.
Dus scoor ik snoeppotjes met snoepjes, dennenappels, kastanjes, kerstballen, pak ik blokjes en doosjes in met sinterklaas pakpapier en ga zo maar door. Ik voorzie deze materialen van werkbladen en werkvormen. Soms kom ik pareltjes op Facebook of Instagram tegen en soms laat ik me inspireren en maak ik ze zelf.
En dan komt de spannendste fase. Het uitproberen in de werkelijkheidssituatie!
Ik loop niets vermoedende de klas binnen. Deze ochtend staat er een coaching-gesprek met de groep 3 leerkracht op het programma. Ik sta in de deuropening even stil en neem de klas in me op. Oh ja, schiet het door mijn hoofd: Nu de getal-van-de-week-weken aan bod zijn geweest (tot 20) gaan we vanaf deze periode aan de slag met verliefde harten. Dus zie ik in de klas terug dat ze net de introductie hebben gehad.
Het is vrijdagmiddag en ik loop samen met mijn oudste dochter door de Action. Een winkel die altijd tot mijn verbeelding spreekt. Zelfs als ik het eigenlijk helemaal niet wil (vanwege bijvoorbeeld duurzaamheid). Mijn oog wordt getrokken door prachtige houten blanco kralen in allerlei vormen, maten en structuren.
“He, hoe kan dit nu weer?” roept mijn collega uit groep 4 verbaasd uit. “Op het rekenrek deed ze het goed, maar ze kan het niet in haar werkschrift.”
Ik zit in de koffiekamer te genieten van een rustmomentje als een van mijn ‘collega’s’ (tja, als je al bijna 5 hier als externe RT-er hier werkt … voelen mensen toch echt als collega’s 😊) naast me komt zitten. Ze stoot me aan: “Tineke, kun je me helpen? Deze groep 4 kan echt niet over…